#zoimprosta

Στη ζωή υπάρχουν στιγμές που θέλουν να σε κρατήσουν πίσω. Όμως όταν έχεις κάποιον δίπλα σου, κάποιον να σε στηρίζει, μπορείς να προχωράς μπροστά. Γιατί η ζωή είναι πάντα μπροστά.

Δείτε το βίντεο

H δική σου ιστορία

Μοιράσου κι εσύ μαζί μας τη δική σου στιγμή. Τη στιγμή που ένιωσες πως η ζωή είναι μπροστά. Και ίσως να είναι η δική σου ιστορία αυτή που θα εμπνεύσει κι άλλους ανθρώπους, για να συνεχίσουν να προχωρούν. Μπροστά.

ή μοιράσου την στα δικά σου social με #zoimprosta.

Όνομα

Επίθετο (προαιρετικό)

Μοιράσου την ιστορία σου (έως 300 λέξεις)

Το πρωί της απόφασης

Όταν έμαθα ότι πάσχω από καρκίνο στο στήθος, παράλληλα έχασα έναν πολύ δικό μου άνθρωπο, ο πρώην άντρας μου μού έστειλε εξώδικο και ο αδερφός μου διεκδίκησε και πήρε ένα σπίτι που μου είχε χαρίσει ο πατέρας μου...

Περισσότερα

Το πρωί της απόφασης

ΝΝ / STORIES

×

Όταν έμαθα ότι πάσχω από καρκίνο στο στήθος, παράλληλα έχασα έναν πολύ δικό μου άνθρωπο, ο πρώην άντρας μου μού έστειλε εξώδικο και ο αδερφός μου διεκδίκησε και πήρε ένα σπίτι που μου είχε χαρίσει ο πατέρας μου. Το πιο σημαντικό είναι ότι ζούσα με την 13χρονη κόρη μου.

Το πιο σημαντικό είναι ότι ζούσα με την 13χρονη κόρη μου. Έκανα το σταυρό μου. Είπα ή παλεύω ή φεύγω χωρίς να παλέψω. Ένα βράδυ άκουσα το κλάμα της κόρης μου που κοιμόταν δίπλα. Την πήρα αγκαλιά και μου είπε μαμά μην φύγεις σε παρακαλώ. Αυτό ήταν. Το επόμενο πρωί άρχισα χημειοθεραπείες βήμα-βήμα. Εκείνη την περίοδο άρχισε η προεφηβεία της κόρης μου.

Όλα δύσκολα, πότε με υπομονή πότε με το άγριο τέλειωσα τις χημειοθεραπείες και έκανα την εγχείρηση. Μετά τις ακτινοβολίες... όλα δύσκολα, όλα μοναχικά, αλλά όλα πήγαν καλά.

Πάντα στο μυαλό μου μια φράση που είχα διαβάσει και είναι η μόνη συμβουλή που μπορώ να πω: το να πέσεις επιτρέπεται το να σηκωθείς επιβάλλεται.

Άρτεμις

Ψηλά

Η ζωή επέλεξε να μου πάρει τον άγγελο μου και να τον πάει ψηλά, πολύ ψηλά, στα σύννεφα, κοντά στον Θεό. Εκεί ανήκει. Ο καρκίνος είναι ανίκητος, όμως κερδίζεις μικρές καθημερινές μάχες. Έμεινα να μεγαλώσω το μονάκριβο μου...

Περισσότερα

Ψηλά

ΝΝ / STORIES

×

Η ζωή επέλεξε να μου πάρει τον άγγελο μου και να τον πάει ψηλά, πολύ ψηλά, στα σύννεφα, κοντά στον Θεό. Εκεί ανήκει. Ο καρκίνος είναι ανίκητος, όμως κερδίζεις μικρές καθημερινές μάχες. Έμεινα να μεγαλώσω το μονάκριβο μου, αστέρι με θλίψη, δύναμη, οργή και θέληση. Όλα μαζί και μόνη μου. Τώρα, τρία χρόνια μετά κοιτώ τον ήλιο κατάματα και ακολουθώ τα όνειρα που έμειναν πίσω μα δεν χάθηκαν.

Μαρία

Τα όνειρά μου

Μια δύσκολη και καθοριστική μέρα για εμένα δεν ήταν ούτε η εγκατάλειψη του πατέρα μου, ούτε οι μέρες της πείνας, ούτε το τροχαίο στο οποίο έχασα τη σπλήνα μου, ούτε η πρώτη μου αποτυχία στις πανελλήνιες, ούτε κάποιος χωρισμός...

Περισσότερα

Τα όνειρά μου

ΝΝ / STORIES

×

Μια δύσκολη και καθοριστική μέρα για εμένα δεν ήταν ούτε η εγκατάλειψη του πατέρα μου, ούτε οι μέρες της πείνας, ούτε το τροχαίο στο οποίο έχασα τη σπλήνα μου, ούτε η πρώτη μου αποτυχία στις πανελλήνιες, ούτε κάποιος χωρισμός, μόνιμος ή μη.

Ήταν η μέρα που συνειδητοποίησα ότι κυνηγάω ξένα όνειρα. Και ευτυχώς είμαι αρκετά μικρή για να μπορέσω να το αλλάξω, αλλά αρκετά μεγάλη για να είναι εύκολο να ξεχάσω και να το ξεπεράσω. Αλλά έτσι είναι η κοινωνία μας. Παλεύεις «για το χαρτί», που θα σου εξασφαλίσει ένα μέλλον, παλεύεις για έναν «συνοδοιπόρο» που να ναι αντάξιος σου ίσως και καλύτερος ώστε να μη σου λείψει η συντροφικότητα, παλεύεις να κάνεις παιδιά, γιατί αν δεν κάνεις θα μείνεις μόνος σου. Και τελικά τα θέλω σου τα έχεις πνίξει τόσο που ούτε εσύ ο ίδιος δεν μπορείς πια να τα βρεις και να τα ακούσεις.

Δε θέλω πολλά, αλλά θέλω τα πάντα. Και σε όλα αυτά που ζητάω υπάρχει ένας κοινός παρονομαστής. Η ελευθερία!

Αυτό ζητάω μόνο και ότι συνεπάγεται. Θέλω να είμαι ελεύθερη να εκφραστώ, να σκεφτώ, να αποτύχω και να ξανά προσπαθήσω. Ελεύθερη να επιλέξω και να αποφασίσω τι είναι καλύτερο για εμένα. Ουσιαστική ελευθερία! Και θα την αποκτήσω.

Όλια

Μαζί θα το ξεπεράσουμε

Γέννησα πρόωρα, το παιδί μου έχει μια μέτρια νοητική υστέρηση, κατηγορούσα τον εαυτό μου, έπεσα σε κατάθλιψη, Τώρα θέλω να παλέψω και να τον βοηθήσω. Ζω γιατί με αγαπάει και τον λατρεύω. Μακάρι ο Θεός να τον βοηθήσει.

Περισσότερα

Μαζί θα το ξεπεράσουμε

ΝΝ / STORIES

×

Γέννησα πρόωρα, το παιδί μου έχει μια μέτρια νοητική υστέρηση, κατηγορούσα τον εαυτό μου, έπεσα σε κατάθλιψη, Τώρα θέλω να παλέψω και να τον βοηθήσω. Ζω γιατί με αγαπάει και τον λατρεύω. Μακάρι ο Θεός να τον βοηθήσει.

Νεφέλη

Μαθήματα ζωής

Είμαι φοιτήτρια Ιατρικής και έχω δώσει τρεις φορές το τελευταίο μου μάθημα για πτυχίο. Διάβασα, απέτυχα, ξαναδιάβασα και ξανά απέτυχα. Είδα συμφοιτητές μου να αντιγράφουν, να πληρώνουν και όμως η δική μου τίμια προσπάθεια...

Περισσότερα

Μαθήματα ζωής

ΝΝ / STORIES

×

Είμαι φοιτήτρια Ιατρικής και έχω δώσει τρεις φορές το τελευταίο μου μάθημα για πτυχίο. Διάβασα, απέτυχα, ξαναδιάβασα και ξανά απέτυχα. Είδα συμφοιτητές μου να αντιγράφουν, να πληρώνουν και όμως η δική μου τίμια προσπάθεια ήταν απλώς ανεπαρκής. Έκλαψα πολλές φορές, ένιωθα αδικία, διάβαζα έως αργά τη νύχτα. Σκέφτηκα μέχρι και να τα παρατήσω.

Τη σκέψη να εγκαταλείψω τους κόπους μου είχα κι εκείνη την Κυριακή της Αναστάσεως που βρέθηκα σε μια εκκλησία τόσο ασφυχτικά γεμάτη που ίσα που μπορούσες να αναπνεύσεις. Κι εκεί τόσο ξαφνικά αρκετά κοντά μου λιποθύμησε ένας κύριος. Η γυναίκα του φώναξε για έναν γιατρό. Δεν είμαι ακόμα γιατρός σκέφτηκα αλλά αν μπορούσα να βοηθήσω; Πήγα, δεν κατάλαβα πώς βρέθηκα από πάνω του, δεν σκέφτηκα ούτε το καλό μου φόρεμα που σερνόταν στο πάτωμα της εκκλησίας, καθώς κάθισα στα γόνατα για να τον βοηθήσω. Ήταν μελανιασμένος.

Έλυσα τη γραβάτα του και θυμήθηκα πως είχα διαβάσει για το Σύνδρομο Καρωτιδικού Κόλπου αρκετές φορές. Ζήτησα ψύχραιμα να καλέσουν το ΕΚΑΒ, ρώτησα τη γυναίκα του για το ιστορικό του, όσο του έδινα τις πρώτες βοήθειες, μέχρι που εμφανίστηκε και ένας ειδικός γιατρός. Λίγες ώρες μετά, ο κύριος ήταν καλύτερα παρόλο που έπρεπε να εισαχθεί στο νοσοκομείο για κάποιες εξετάσεις.

Ο ειδικός γιατρός που τον είδε του είπε πως του έσωσα τη ζωή, μα ακουγόταν τόσο μεγάλο. Αυτό που μου υπενθύμισε όμως πως δεν πρέπει να τα παρατήσω και να συνεχίσω, παρά τις δυσκολίες και τις αποτυχίες, ήταν η ευγνωμοσύνη της γυναίκας του κι εκείνο το σε ευχαριστώ γιατρέ μου που μου είπε, όταν ο ειδικός γιατρός της είπε πως έκανα πολύ καλή δουλειά!

Βασούλα

Έχω ζωή

25/05/1999.Το πρώτο δυνατό χτύπημα. Ξαφνικά έφυγε για πάντα ο σύζυγος μου. Η ζωή του γλίστρησε μέσα απ’ τα χεριά μου χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα. Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου είπαν. Έμεινα μόνη με ένα αγοράκι 6 ετών. Τι να του εξηγήσεις και πώς;

Περισσότερα

Έχω ζωή

ΝΝ / STORIES

×

25/05/1999.Το πρώτο δυνατό χτύπημα. Ξαφνικά έφυγε για πάντα ο σύζυγος μου. Η ζωή του γλίστρησε μέσα απ’ τα χεριά μου χωρίς να μπορώ να κάνω τίποτα. Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου είπαν. Έμεινα μόνη με ένα αγοράκι 6 ετών. Τι να του εξηγήσεις και πώς;

26/05/2000, ένα χρόνο αργότερα, για πρώτη φορά χτύπησε την πόρτα η παγκρεατίτιδα, 30 μέρες ο μήνας, 20 εγώ διασωληνωμένη, συνεχώς στα νοσοκομεία και στα επείγοντα. Κανείς δεν ήξερε μέχρι τη μαγνητική. Κάνε σου λένε επιλογή γιατρού.

Πήγα σε έναν που είχε όνομα. Κισταδένωμα είπε. 4 μήνες ζωής είπε... χωρίς ποιότητα είπε.. δεν ήξερε αν θα βγω απ’ το νοσοκομείο είπε... Πώς πήγα σπίτι, πώς κράτησα το μυαλό μου, πώς με φώτισε ο Θεός και μίλησα με τον μετέπειτα χειρουργό μου δεν ξέρω. Κινδύνευα άμεσα είπε από μία τεράστια κύστη που δημιούργησε η χολή με λάσπη. Επείγον χειρουργείο. Καλή του ώρα του με έσωσε.

Πάλεψε, παλέψαμε μήνες αλλά στάθηκα στα πόδια μου. Έπαιρνα κουράγιο προχωρούσα μπροστά, έσφιγγα τα δόντια, έκανα ό,τι μπορούσα για το αγγελούδι μου. Ο άλλος στο νοσοκομείο είχε πει 4 μήνες ζωής... ΖΩ, ΖΩ ΕΔΩ ΚΑΙ 20 ΧΡΟΝΙΑ. ΚΑΙ ΘΑ ΖΩ ΓΙΑ ΠΑΡΑ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΗ. Η ζωή είναι εδώ μας περιμένει. Προχωράμε μπροστά με αισιοδοξία.

Το παιδάκι των 6 ετών είναι πια παλικάρι ψηλό 27 ετών. Δόξα τω Θεώ τα κατάφερα. Τα καταφέραμε και προχωράμε.

Κατερίνα

Πίσω στη ζωή μου

Με λένε Εύη και είμαι 32 χρόνων. Μέσα σε 5 χρόνια άλλαξαν όλα στη ζωή μου. Το καλοκαίρι του 2014 χώρισα από μία σχέση 5 ετών. Το 2017 βρίσκω ότι έχω καλοήθη νευρογενή όγκο στο δεξί μεσοθωράκιο, διαμέτρου 11εκ...

Περισσότερα

Πίσω στη ζωή μου

ΝΝ / STORIES

×

Με λένε Εύη και είμαι 32 χρόνων. Μέσα σε 5 χρόνια άλλαξαν όλα στη ζωή μου. Το καλοκαίρι του 2014 χώρισα από μία σχέση 5 ετών. Το 2017 βρίσκω ότι έχω καλοήθη νευρογενή όγκο στο δεξί μεσοθωράκιο, διαμέτρου 11εκ.

Το ίδιο καλοκαίρι μπαίνω για χειρουργείο. Όλα πήγαν πολύ καλά, χάρη στο θωρακοχειρουργό μου στον Ευαγγελισμό. Ευτυχώς δε χρειάστηκα θεραπείες. Έμεινα για 6 μήνες σπίτι, για να επανέλθω.

Μέσα σε 1,5 χρόνο ξαναβρήκα δουλειά, ξεκίνησα Tai Chi και Kung Fu και τώρα χαμογελάω για το πόσο τυχερή ήμουν και εκτιμώ όλα όσα έχω! Τίποτα δεν είναι πια δεδομένο!

Εύη

Είναι καιρός για τον εαυτό μας

Ήμουν μόλις 25 και με δυο μωρά όταν ένιωσα ενόχληση μέσα μου. Ο γιατρός μετά από εξέταση διέγνωσε μεγάλο όγκο, 12 εκ. Γρήγορα χειρουργείο μου είπε, αλλά σε ιδιωτική κλινική και μόνος του δεν με αναλάμβανε...

Περισσότερα

Είναι καιρός για τον εαυτό μας

ΝΝ / STORIES

×

Ήμουν μόλις 25 και με δυο μωρά όταν ένιωσα ενόχληση μέσα μου. Ο γιατρός μετά από εξέταση διέγνωσε μεγάλο όγκο, 12 εκ. Γρήγορα χειρουργείο μου είπε, αλλά σε ιδιωτική κλινική και μόνος του δεν με αναλάμβανε. Έτσι, χειρουργήθηκα σε κρατικό νοσοκομείο.

Τελικά το αποτέλεσμα ήταν τεράτωμα δερμοειδές, όγκος με μαλλιά και δόντια πιθανόν από δίδυμη κύηση. Ήταν δύσκολο χειρουργείο γιατί ήταν έτοιμο να εκραγεί μέσα μου. Μου αφαίρεσαν τη μία ωοθήκη. Μετά τη βιοψία όμως που δεν ήταν καλή άρχισε ο Γολγοθάς μου. Έκανα 3 κύκλους ακτίνες Χ, το πιο δύσκολο χρονικό διάστημα της ζωής μου που δεν θα ξεχάσω ποτέ. Κάποιες φορές ήθελα να τα παρατήσω, δεν άντεχα, λύγιζα. Όμως, με τη βοήθεια του Θεού και της οικογένειάς μου το ξεπέρασα.

Γι’ αυτό ό,τι νιώσουμε πρέπει να πάμε γρήγοραστον γιατρό. Εγώ άργησα αρκετά και κόντεψα να χάσω τη ζωή μου. Σώθηκα θέλω να σας πω από θαύμα. Ήταν καλοκαίρι, στον ουρανό ούτε συννεφάκι, στο γιατρό θα πήγαινα αφού τελείωναν οι αγροτικές δουλειές. Όταν, όμως, σηκώθηκα το πρωί για δουλειά έπαθα σοκ. Βροχή, κρύο και πυκνή ομίχλη.

Λες και ο Θεός τα έστειλε για μένα. Έτσι λοιπόν, αφού δεν είχε δουλειά πήγα στον γιατρό. Έτσι ήθελε ο Θεός τελικά. Δουλειές μπορούμε να βρούμε πολλές, ζωές μόνο μία. Και κυρίως όταν έχουμε οικογένεια. Ας μην αμελούμε την υγεία μας. Η πιστή και η πρόληψη σώζει ζωές. Σας ευχαριστώ πολύ.

Μαρίτσα